\\               ΤΙΜΕ ΙΝ ΑΤΗΕΝS            


GREEKS 
IN AUSTRALIA

Explore the Map above





 


 

 

 “Θεέ μου,τη δεύτερη φορά, κάμε να ‘ρθω για να ζήσω” σκύλος, σε χώρα Δυτική.

Προς άρση πάσας παραξήγησης, δηλώνω προκαταβολικά: α) Παρ’ότι τρώγω χόρτα δεν είμαι χορτοφάγο. β) Κοψίδια ζώων και ιχθύων, φιλιξενούν τακτικά ο φούρνος, η κατσαρόλα και το Β.ΒQ. μου.  γ)  Αγαπώ τα ζώα, αλλά όχι στον υπέρτατο βαθμό,αφού τα τρώγω…

Για χρόνια με τρώει η απορία: Γιατί οι ζωόφιλοι, ενώ τρώνε κρέας, σκίζουν τα ρούχα τους μόνο για κάποια ζώα και ειδικά για τους σκύλους και τις γάτες; Και τα δύο είναι φίλοι μας και φύλακες του σπιτιού, μέρα νύχτα. Ιδιαίτερα ο σκύλος, δε συγκρίνεται με κανένα άλλο ζώο. Η αγάπη και η αφοσίωση στο αφεντικό του είναι παροιμιώδεις.

Πριν χρόνια, στην Αγγλία(;) ένας σκύλος ακολούθησε, φαίνεται, την κηδεία του κυρίου του και δεν το κουνούσε πάνω από τον τάφο του στιγμή. Μόνο το μεσημέρι πήγαινε απέναντι στα μαγαζιά, όπου του έδιναν φαγητό και νερό, και πάλι πίσω στο πόστο του, ως την ημέρα που ψόφησε.

Η γάτα και μάλιστα ο σκύλος, αναντίρρητα αξίζουν την αγάπη μας. Τα αδέσποτα όμως, τί προσφέρουν και ποιος ο προορισμός τους;

Στην Αθήνα, στο ΄Αλσος του Σταδίου, είδα ανοξείδωτες ταΐστρες και ποτίστρες για τ’αδέσποτα. Στους κεντρικούς δρόμους, στην Ομόνοια και το Σύνταγμα, τα βλέπεις να περπατούν, αδύνατα και σκονισμένα και να ξαπλώνουν όπου ίσκιος το καλοκαίρι. Εδώ, που η Αυστραλία είναι πλουσιότερη, τ’αδέσποτα είναι σε καλύτερη μοίρα. Στη γειτονιά μου και σε τεράστιο οικόπεδο (10 στρεμ.) είναι η έδρα και τα γραφεία της Εταιρείας προστασίας ζώων. Πριν λίγα χρόνια χτίσανε νοσοκομείο γι αυτά, και τώρα τελειώνουν τεράστιο 5 ώροφο κτήριο (όλο σίδερο και τσιμένο) αξίας πολλών εκατομμυρίων δολλαρίων, τη στιγμή που τα Νοσοκομεία της χώρας δε μπορούν να περιθάψουν τους ίδιους τους πολίτες. Πολυτελές Κέντρο υποδοχής και περίθαλψης ζώων, όταν χιλιάδες άνθρωποι είναι άνεργοι, άστεγοι και πεινασμένοι..!

Στην πρόσοψη, τεράστια επιγραφή λέει: R.S.P.C.A.  Building a better future for animals. (Οικοδομούμε ένα καλύτερο μέλλον για τα ζώα). Ποιο είναι το μέλλον αυτών των ζώων; Στην καλύτερη περίπτωση να τα πάρει κάποιος ή κάποια. Μέχρι τώρα, τα φιλιοξενούσαν, έως ότου βρεθεί αφεντικό, σε ωραία, καθαρά, ισόγεια σπιτάκια. Ο 5ώροφος κολοσσός τί χρειάζεται; Τα άρρωστα ή τραυματισμένα μπορούν να τα περιθάλψουν οι κτηνίατροι. Τα άλλα, για να καταλήξουν στα χέρια τους, σημαίνει ότι περισσεύουν. Γιατί δεν τα σκοτώνουν;

Είδα στην Ασία (στην Τ.V.) να δέρνουν γάτα, να την βουτάνε σε νερό που έβραζε, κι αμέσως, ενώ ανέπνεε ακόμη, να της τραβούν το δέρμα, προτού πάει στην κατσαρόλα. Και τους σκύλους τους δέρνουν με χοντόξυλο, έως θανάτου, για να μαλακώσει το κρέας τους… Είναι απαίσιο και απαράδεκτο.

΄Οταν λέω να σκοτώνουμε τα περιττά αυτά ζώα, (μη με λιθοβολήστε ζωόφιλοι) δεν εννοώ μαχαίρι, ούτε καν σφαίρα, αλλά ευθανασία, η οποία σε κάποιες χώρες και σε ακραίες περιπτώσεις, εφαρμόζαται ακόμη και σε ανθρώπους.

Κάποιοι θα μου ‘πούν ότι η αγάπη προς στα ζώα είναι δείχτης πολιτισμού. Κι εγώ θα τους ρωτήσω: Η διάκριση που κάνετε και μάλιστα όταν τρώτε τα περισσότερα απ’αυτά, τί είναι; Για τα εκατομμύρια βόδια, πρόβατα, πουλερικά, κυνήγια, ψάρια που σκοτώνουμε κάθε μέρα, δε σας νοιάζει!

Είπα στην αρχή ότι, αν ξαναγεννηθώ, θά ‘θελα να έρθω σκύλος, αλλά σε Δυτική χώρα· μακρυά από Ασία..!  Εδώ θα περνώ καλύτερα κι από τους ανθρώπους. Ενώ το αφεντικό θα σηκώνεται πρωί για δουλειά, εγώ θα κοιμάμαι όσο θέλω κι όποτε θέλω. Το σπίτι (μέσα θα την βγάζω) θα έχει το κλιματιστικό του για άνετη θερμοκρασία Το καλοκαίρι δροσιά και το χειμώνα ζεστούλα. Κατά τις εξόδους, για καφέ με την κυρία, θα φορώ πουλοβεράκι, ενώ στο σπίτι θα την αράζω σ’όποια πολυθρόνα μ’αρέσει.

Αυτά και πολλά άλλα έχει ο σκύλος μου σήμερα.  Πάμε βόλτα, κι όλοι τον καλοκοιτάνε και τον χαϊδεύουν. Τον  χαϊδεύουν οι γέροι και οι γριές, και οι νέοι και οι νιες, στ’αυτάκια, στα ποδαράκια, στ’ …..άκια… Κοντεύω να ζηλεύω το σκύλο μου. Κι από ‘δώ κανένα χαϊδάκι, κοπελιές. Δεν έχει μόνο ο σκύλος μου …ψυχή!

Και το γειτονικό 5ώροφο σκυλοπάλατο ζηλεύω. Μούχλιασα στο ισόγειο τόσα χρόνια. ΄Ενα δυάρι ψηλά  -ας είναι και στον 3ο -και με θέα, δε θα μ’έβλαφτε!  Εκτός των άλλων, με ελκύει και το χρωματάκι του: ΄Ασπρο με πλατιά μπλε πινελιά κάτω από κάθε παράθυρο, θυμίζει τη Γαλανόλευκη και μυρίζει πατρίδα… Το κοιτάζω και μού ‘ρχεται να δια (γαυ γαυ)μαρτυρηθώ καθ’ότι, να μην το ξαναλέμε,

                                    Διαμαρτυρόμενος



 


 
 

 

 

  


 



 
 

 

 

 

 

 

 


 
 

Disclaimer
While every effort has been made by ANAGNOSTIS to ensure that the information on this website is up to date and accurate, ANAGNOSTIS  does not give any guarantees, undertakings or warranties in relation to the accuracy completeness and up to date status of the above information.
ANAGNOSTIS will not be liable for any loss or damage suffered by any person arising out of the reliance of any information on this Website

.Disclaimer for content on linked sites
ANAGNOSTIS accepts no responsibility or liability for the content available at the sites linked from this Website.
Το περιοδικό δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο άρθρων των συνεργατών.

Anagnostis  P.O.Box 25 Forest Hill 3131 Victoria Australia
 enquiry@anagnostis.info